- காவி உடை சர்ச்சை முதல் பொதுமன்னிப்பு வரை: ஞானசார தேரர் விவகாரத்தால் மீண்டும் சூடுபிடிக்கும் இலங்கை அரசியல்!
- ஜனாதிபதி பொதுமன்னிப்பும் ஜே.வி.பி.யும்: வரலாற்றின் பக்கங்களை உலுக்கும் அதிர்ச்சி உண்மைகள்!
- நீதிமன்ற அவமதிப்பா? அரசியல் சதுரங்கமா? ஞானசார தேரர் விவகாரத்தில் மறைந்திருக்கும் வரலாற்றுப் பின்னணி!
டெயிலி மிரர் ஊடகம் வெளியிட்ட விஷேட கட்டுரை:
இலங்கை அரசியலில் ‘காவி உடை’ விவகாரத்தை மையமாகக் கொண்டு வெடித்துள்ள சர்ச்சை, இப்போது அதிகார மட்டங்களை அதிரவைக்கும் ஒரு பாரிய அரசியல் போராட்டமாகத் தீவிரமடைந்துள்ளது.
ஹோமாகம நீதிவான் நீதிமன்றத்தை அவமதித்த குற்றத்திற்காக வழங்கப்பட்ட 6 வருட சிறைத் தண்டனையிலிருந்து, 2019 இல் மைத்திரிபால சிறிசேனவின் ஜனாதிபதி பொதுமன்னிப்பால் விடுதலையான கலகொட அத்தே ஞானசார தேரர், அந்த மன்னிப்பு சட்டவிரோதமானது என உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்ததைத் தொடர்ந்து மீண்டும் சிறையிலடைக்கப்பட்டார். ஆரம்பத்தில் அமைதியாகக் கடந்த இந்த விவகாரம், கடந்த அக்டோபர் 6 ஆம் திகதி கொழும்பு மேல் நீதிமன்றத்திற்கு அவர் சிறைக்கைதி சீருடையில் அழைத்து வரப்பட்ட தருணத்தில் திடீரெனப் பற்றி எரியத் தொடங்கியது.
ஒரு ஆடை விவகாரமாகத் தொடங்கிய இந்த எதிர்ப்பு, குறுகிய காலத்தில் அவரை நிபந்தனையின்றி விடுதலை செய்ய வேண்டும் என்ற தேசிய அளவிலான தீவிரக் கோரிக்கையாக மாறியது. அரசாங்கத்திற்கு எதிரான எதிர்க்கட்சிகள் மட்டுமன்றி, மதத்தையும் அரசியலையும் தனித்தனியே பார்க்க வேண்டும் என்று காலங்காலமாக வாதிட்ட முற்போக்கு சக்திகளும் கூட விகாரமகாதேவி பூங்காவில் நடைபெற்ற சத்தியாக்கிரகத்திற்கு ஆதரவு தெரிவிக்கும் அளவுக்கு அரசியல் சதுரங்கம் தலைகீழாக மாறியுள்ளது.
எனினும், கடந்த காலங்களில் வழங்கப்பட்ட ஜனாதிபதி பொதுமன்னிப்புக்கள் எப்போதுமே மக்கள் மத்தியில் கடுமையான அவநம்பிக்கையையே தோற்றுவித்துள்ளன. 1981 இல் ஜே.ஆர். ஜெயவர்தனவினால் பாலியல் துஷ்பிரயோகக் குற்றவாளி கோணவல சுனிலுக்கு வழங்கப்பட்ட மன்னிப்பு முதல், ரணில் – மஹிந்த ஆட்சிக் காலத்தில் மில்ரோய் பெர்னாண்டோவின் மனைவிக்கு வழங்கப்பட்ட மன்னிப்பு, மைத்திரிபால சிறிசேனவினால் ஜூட் ஷிரமந்தவுக்கு வழங்கப்பட்ட மன்னிப்பு, மற்றும் கோட்டாபய ராஜபக்ஷவினால் மிருசுவில் படுகொலை குற்றவாளி சுனில் ரத்நாயக்கவுக்கு வழங்கப்பட்ட மன்னிப்பு வரை அனைத்துமே சுய அரசியல் நலன்களுக்காக அதிகார துஷ்பிரயோகம் செய்யப்பட்ட வரலாற்றுக் கறைகளாகவே பதிவாகியுள்ளன.
இந்த நிலையில், “ஆயுதம் ஏந்திய ஜே.வி.பி. தலைவர்களே அன்று பொதுமன்னிப்புப் பெற்று ஜனநாயக நீரோட்டத்திற்கு வந்தபோது, ஞானசார தேரருக்கு ஏன் பொதுமன்னிப்பு வழங்க முடியாது?” என்ற வாதத்தை தற்போதைய போராட்டக்காரர்கள் முன்வைத்து வருகின்றனர். ஆனால், வரலாற்றுப் பதிவுகளின்படி, ஜே.வி.பி. தலைவர்கள் ஒருபோதும் நேரடி ஜனாதிபதி பொதுமன்னிப்பின் ஊடாக மட்டும் சலுகை பெற்றுத் தப்பியவர்கள் அல்ல.
1971 கிளர்ச்சியைத் தொடர்ந்து சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கவின் அரசாங்கத்தில் நிலவிய கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடி, அரிசி விநியோகத் தடைகள் மற்றும் அரசியல் குழப்பங்கள் காரணமாக நாடாளுமன்றம் ஒத்திவைக்கப்பட்டபோது, மாதாந்தம் புதுப்பிக்கப்பட வேண்டிய அவசரகாலச் சட்டம் தானாகவே காலாவதியானது. அதன் விளைவாகவே பல்லாயிரக்கணக்கான கிளர்ச்சியாளர்கள் பிணையின்றி வெளியே வந்தனர். அதனைத் தொடர்ந்து 1977 இல் ஆட்சிக்கு வந்த ஜே.ஆர். ஜெயவர்தன, தனது கட்சியைச் சேர்ந்த வர்த்தக சகாக்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக குற்றவியல் நீதி ஆணைக்குழுக்கள் (CJC) சட்டத்தை இரத்து செய்து அறிவித்த பொதுமன்னிப்பின் கீழேயே தற்செயலாக ரோஹண விஜேவீர உள்ளிட்ட தலைவர்கள் விடுதலையானார்கள்.
1983 கறுப்பு ஜூலை கலவரத்தின் பின்னணியில் ஜே.வி.பி. மீது அநியாயமாகத் திணிக்கப்பட்ட தடையை நீக்குவதிலும் கூட அதிகாரப் பிழைகளும் ஆட்சி மாற்றமுமே வழியமைத்ததே தவிர, அது ஒரு திட்டமிட்ட ஜனாதிபதி கருணை அல்ல. இவ்வாறான வரலாற்றுச் சுழல்களுக்கு மத்தியில், மூன்று பிரதான பௌத்த பிரிவுகளின் மகாநாயக்க தேரர்கள் அரசாங்கத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த முன்வந்துள்ளமையானது, இந்த நெருக்கடியை தற்காலிகமாகத் தணித்துள்ள போதிலும், சட்டத்தின் ஆட்சியும் நிறைவேற்று அதிகார பொதுமன்னிப்பும் மோதும் புள்ளி எங்கு முடியும் என்ற எதிர்பார்ப்பு நாடெங்கிலும் எழுந்துள்ளது.
