65 ஆ அல்லது 67 ஆ? – சுடச்சுடக் கிளம்பியுள்ள அரசியலமைப்பு விவாதம்!
இலங்கையில் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் ஓய்வுபெறும் வயதை மேலும் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு உயர்த்த அரசாங்கம் எடுத்துள்ள முடிவு, வெறும் சட்டத் திருத்தம் சார்ந்த விவாதமாகத் தோன்றினாலும், அதற்குப் பின்னால் மிகப்பெரிய அரசியல் மற்றும் தத்துவார்த்தக் கேள்விகள் ஒளிந்துள்ளன. “பொது நலன்” என்ற பெயரில் அரசாங்கம் முன்னெடுக்கும் இந்த 22வது அரசியலமைப்புத் திருத்தம், உண்மையில் நாட்டின் நீதித்துறைச் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்குமா அல்லது ஆட்சியாளர்களின் அதிகார எல்லைகளை விரிவுபடுத்துமா?
அரசாங்கத்தின் காரசாரமான தர்க்கம்: வழக்குத் தாமதத்திற்கு இதுதான் மருந்தா?
அரசாங்கம் வைக்கும் வாதம் மிகவும் எளிமையானது: “நாட்டில் லட்சக்கணக்கான வழக்குகள் தேங்கிக் கிடக்கின்றன; அனுபவமிக்க நீதிபதிகள் ஓய்வுபெறும்போது அந்த அனுபவத்தின் பலனை நீதித்துறை இழக்கிறது. எனவே, சேவைக்காலத்தை நீடிப்பதன் மூலம் வழக்குகளை விரைந்து முடித்து ‘பொது நலனை’ உறுதி செய்ய முடியும்.”
கேட்பதற்கு இது நியாயமாகத் தோன்றினாலும், இங்குதான் ஒரு பெரிய கேள்விக்குறி எழுகிறது. நீதிமன்றங்களில் வழக்குகள் தேங்குவதற்கு நீதிபதிகளின் பற்றாக்குறை மட்டும்தான் காரணமா? காவல் துறை விசாரணைகளில் ஏற்படும் தாமதம், அரச பகுப்பாய்வாளர் அறிக்கைகள் வைப்பது, சட்டத்தரணிகளின் ஒத்திவைப்பு கோரிக்கைகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப வசதிகளின்மை எனப் பல்வேறு கட்டமைப்புச் சிக்கல்கள் இருக்கும்போது, ஓய்வுபெறும் வயதை உயர்த்துவது மட்டுமே ஒட்டுமொத்தப் பிரச்சனைக்கும் தீர்வாகிவிடுமா?
“பொது நலன்” – அரசாங்கத்தின் அதிகாரமா அல்லது ஜனநாயகத்தின் பாதுகாப்பா?
ஜனநாயகத்தில் பெரும்பான்மை பலம் அல்லது மக்கள் ஆணை இருக்கிறது என்பதற்காக, அரசாங்கம் எதனை வேண்டுமானாலும் செய்துவிட முடியாது. “பொது நலன்” என்பது அரசாங்கம் மட்டுமே வரையறுக்கும் ஒன்றல்ல. நீதித்துறை மீது மக்களுக்கு இருக்கும் நம்பிக்கையே அதன் அஸ்திவாரம். ஒருவேளை, குறிப்பிட்ட சில நீதிபதிகளுக்குச் சலுகை வழங்கவே இந்தச் திருத்தம் கொண்டுவரப்படுகிறதோ என்ற சந்தேகம் மக்கள் மத்தியில் எழுந்துவிட்டால், அது நீதித்துறையின் சுயாதீனத்தையே கேள்விக் குறியாக்கிவிடும். எனவே, தனது நோக்கம் தூய்மையானது என்பதைத் தரவுகள் மற்றும் புள்ளிவிவரங்கள் மூலம் நிரூபிக்க வேண்டிய பொறுப்பு அரசாங்கத்திற்கு உள்ளது.
அதேவேளையில், அரசாங்கத்தின் ஒவ்வொரு நகர்வையும் “அரசியல் உள்நோக்கம் கொண்டது” என்று மட்டுமே கூறி எதிர்க்கட்சிகள் தப்பித்துவிட முடியாது. வழக்குத் தாமதத்திற்கு அவர்களிடம் உள்ள மாற்றுத் திட்டம் என்ன? என்பதை தெளிவுபடுத்த வேண்டும். 2024 ஆம் ஆண்டு புதிய மக்கள் ஆணையுடன் ஆட்சிக்கட்டிலில் ஏறிய அரசாங்கத்திடம் மக்கள் எதிர்பார்ப்பது வெளிப்படைத்தன்மையை மட்டுமே!
உண்மையில் இலங்கைக்குத் தேவை அரசாங்கத்திற்குச் சாதகமான நீதிமன்றமோ அல்லது எதிர்க்கட்சிக்குச் சாதகமான நீதிமன்றமோ அல்ல; சட்டத்திற்கு மதிப்பளிக்கும், சுவடித் தாமதங்கள் இல்லாத, திறன்மிக்க சுயாதீன நீதிமன்றமே ஆகும். ஓய்வுபெறும் வயதை உயர்த்துவதுடன் நின்றுவிடாமல், நீதிமன்றங்களை டிஜிட்டல் மயமாக்கல், உட்கட்டமைப்பு மேம்பாடு மற்றும் பொலிஸ் புலனாய்வுச் சீர்திருத்தம் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைந்த ஒரு முழு வடிவமாக செயல்படுத்தினால் மட்டுமே, இந்த 22வது திருத்தம் உண்மையான “பொது நலனை” மக்க பெற்றுத்தரும்!
(பேராசிரியர் அதுளசிரி சமரக்கோன்)
Digital creator
Lecturer at Open University of Sri Lanka
Former Teaching assistant at University of Colombo
